18 Ιουλ 2019

Ποιος μπορεί να εμποδίσει το φως;



Ποιός μπορεί να εμποδίσει το φως να φωτίσει και να σκορπίσει το σκοτάδι; Η απάντηση είναι κανείς. Το σκοτάδι άλλωστε δεν υπάρχει παρά μονάχα εκεί που υποχωρεί το φως. Άρα εάν υπάρχει σκοτάδι στην ζωή μας, στην κοινωνία μας, στον κόσμο έχουμε και εμείς ευθύνη που δεν γινόμαστε οι ίδιοι φως. Δεν ωφελεί ξέρετε να διαμαρτύρεσαι για το σκοτάδι όταν εσύ δεν κάνεις τίποτα να έρθει το φως. 

Ακριβώς αυτό ζητάει ο Χριστός από εμάς, στο αυριανό ευαγγέλιο, να γίνει ο καθένας στο δικό του μικρόκοσμο πηγή φωτός και χαράς. Η ζωή και ο τρόπος μας να αποτελεί μαρτυρία του Χριστού. Να σε βλέπει ο άλλος έλεγε ο μακαριστός γέροντας Αιμιλιανός και να χαίρεται, να δοξάζει τον Θεό που σε γνώρισε, που σε βρήκε στην ζωή του, που είσαι μέρος και μέλλος της παρέας και συντροφιάς του.

Να μην σε βλέπουν οι άνθρωποι και στρίβουν στην άλλη γωνία. Να φεύγουν και να λένε «ωχ ήρθε πάλι αυτός;» Και πότε συμβαίνει αυτό; Όταν είσαι άνθρωπος σκοτεινός, μίζερος και γκρινιάρης. Που δε βλέπεις κανένα καλό και τίποτε όμορφο γύρω σου. Που για τα πάντα έχεις και μια παρατήρηση, κρίση και κατάκριση. Που όλοι και όλα σου φταίνε. Έτσι ο άλλος δεν μπορεί να είναι αυθεντικός κοντά σου, να είναι ο εαυτός του, να πει και να κάνει αυτό που αισθάνεται. Φοβάται, σφίγγεται, γιατί και μόνο η ματιά σου εκτός των λόγων σου, είναι μαχαίρι που κόβει αφήνοντας πληγές.

Τότε αλήθεια ποιος μπορεί να είναι κοντά σου και εδώ που τα λέμε γιατί; Για να τον προσβάλεις και να τον επιτιμάς; Λέμε έμεινα μόνος, μα πως ο άλλος να παραμείνει μαζί σου όταν γίνεσαι σκοτάδι που νεκρώνει τις πιο φωτεινές ελπίδες του.

9 Ιουλ 2019

Το ψέμα που μουδιάζει τον πόνο.



Ο Χριστός αρνείται να καταδικάσει τους ανθρώπους για τα λάθη τους, διότι γνωρίζει ότι κανείς δεν αμαρτάνει χάριν γούστου, ακόμη κι όταν έτσι φαίνεται σε πρώτη ανάγνωση. Ξέρει καλά ότι κάθε αμαρτία είναι μια προσπάθεια για να γεμίσει ένα βαθύτερο κενό της ύπαρξης μας. Μια βαθιά έλλειψη νοήματος. Μια φυγή απο εκείνα που μας τρομάζουν και δεν θέλουμε να δούμε μέσα μας. 
Ο Χριστός δεν μας κατακρίνει διότι γνωρίζει, ότι τα πάθη και οι αμαρτίες είναι υποκατάστατα μια Απουσίας. Επιλέγουμε στιγμές ευφορίας για να μουδιάσουμε τον κρυφό μας πόνο……

5 Ιουλ 2019

"Οι βεβαιότητες τρώνε χαστούκια..."


Βρεθήκαμε στην ίδια παρέα. Γύρω στα τριάντα εκείνος αρκετά μεγαλύτερος εγώ. Μιλούσε γεμάτος βεβαιότητες. Κάθε πρόταση του μια απολυτότητα. Πλέον με κουράζει και με εκνευρίζει, να ακούω ανθρώπους γεμάτους σκληρές βεβαιότητες, που τα ξέρουν όλα και έχουν για όλα μια απάντηση. Σιγά ρε φίλε που τις βρήκες. 
Τέτοιες έχουν εκείνοι που δεν έχουν φάει ακόμη την μεγάλη σφαλιάρα της ζωής. Γιατί θα την φάνε, είναι μαθηματικά βέβαιο, μια και δεν υπάρχει περίπτωση να έχεις απόλυτες πεποιθήσεις και να μην στις χαλάσει η ζωή. Είναι θα λέγαμε το αγαπημένο της παιγνίδι, να ανατρέπει τα δεδομένα και να κλονίζει τα πεθαμένα αυτονόητα. Η ζωή δεν συμβαδίζει με τον θάνατο, κι όπου τον συναντά κάνει τα πάντα να τον αναστήσει. 

Άρχισε να πίνει τον καφέ του. Κάθε ρουφηξιά και μια κατάκριση, μια μίζερη αυτοκαταστροφική ματιά και ερμηνεία του κόσμου, της ζωής, των ανθρώπων. Μιλούσε για την ηθική σήψη, τους δύσκολους καιρούς που φτάσαμε που ποτέ ξανά δεν εχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, την αμαρτία, τον ηθικό αμοραλισμό και την καταστροφή. Μέσα βέβαια σε όλα αυτά αναδείκνυε το πόσο σωστός είναι αυτός, τίμιος, εργατικός και δίκαιος. Βέβαια το ερώτημα είναι, όταν είσαι όλα αυτά σε τι χρειάζεται η διατυμπάνιση και αυτοπροβολή; Μια και καλός φαίνεσαι δεν το δηλώνεις. 
Πέρα όμως από όλα αυτά, εκείνα που γεννήθηκαν μέσα μου μετά από αυτή την συνάντηση ήταν τα εξής: Ο Χριστός δεν είπε τυχαία την κουβέντα οτι όποιος έχει εγωισμό θα ταπεινωθεί. Ξέρει πολύ καλά, οτι ο νάρκισσος εαυτός μας, δεν μπορεί αλλιώς να ανθίσει εσωτερικά παρά μόνο μέσα απο καταστροφές που γεννούν αναγεννήσεις. Μονάχα όταν καταρρεύσει ο ψευδής εαυτό μας, βρίσκουμε τον πραγματικό. Επίσης το γεγονός ότι τα κάνεις όλα σωστά δεν σημαίνει ότι είσαι και σωστός. Το γεγονός ότι είσαι νομοταγής δεν σημαίνει ότι είσαι και δίκαιος. Πολλές φορές οι άνθρωποι που αισθάνονται δίκαιοι είναι οι πλέον άδικοι και το να μιλάς για ηθική δεν σε κάνει ηθικό. Ας μην ξεχνάμε ότι πολλές φορές για την ηθική μιλάνε η πλέον ανήθικοι.

2 Ιουλ 2019

Δεν μπορούμε όλα να τα ελέγξουμε....



Στην ζωή δεν μπορούμε όλα τα ελέγξουμε . Δεν είμαστε οι απόλυτοι πρωταγωνιστές, κι όποιος το πιστεύει αυτό γρήγορα η πραγματικότητα θα τον προσγειώσει στα όρια του. Το σύμπαν μέσα στο οποίο είμαστε μια μικρή κουκίδα, υπάρχει και χωρίς εμάς. Αύριο το πρωί θα ξημερώσει και θα νυχτώσει δίχως να μας ρωτήσει όπως κάνει εδω και εκατομμύρια χρόνια, είτε υπάρχουν εμείς είτε όχι. 
Σε αυτή λοιπόν την πορεία της ύπαρξης μας που ονομάζεται ζωή δεν είμαστε απόλυτοι κυρίαρχοι. Στην συναρπαστική πτήση της ύπαρξης δεν είμαστε ο πιλότος, αλλά το αεροπλάνο. Δεν μπορούμε όλα τα ελέγξουμε, αλλά μπορούμε κάτι πολύ σημαντικό, να ορίσουμε και να διαμορφώσουμε τις αντιδράσεις μας. Αυτό μπορούμε και πρέπει να το κάνουμε. Δεν καθορίζουμε τα πράγματα αλλά τις αντιδράσεις μας απέναντι σ αυτά. Και είναι τόσο μα τόσο σημαντικό εάν το καταλάβουμε. 
Μπορείς να εμπιστευθείς τον Θεό και το τέλειο μονοπάτι που σου χαράζει; Μπορείς να το διαβείς δίχως να ρωτάς "τι" και "γιατί;". Εμπιστεύσου την φωνή εντός σου, μάθε να την ακούς, ησύχασε το νου σου, και απλά άκου, πράξε, αφήσου, απόλαυσε το ταξίδι….

25 Ιουν 2019

Όταν αρνείσαι να γίνεις θύμα...."


Η ζωή είναι μια μάχη, στην οποία καλείσαι ή να πολεμήσεις ή να κρυφτείς μέσα στα πτώματα υποδυόμενος τον ρόλο του θύματος και του αδικημένου. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι η περίπτωση του μαχητή, που ενώ θα μπορούσε να επικαλεσθεί την αδικία της ζωής απέναντι του, μετανάστευση, φτώχια, ρατσισμός, θάνατος του πατέρα του, επέλεξε σε πείσμα όλων των μεγάλων δυσκολιών, να παλέψει ώστε το γέλιο, η χαρά και η επιτυχία, να έρθουν στην ζωή του. Και τα κατάφερε. 
Εχθές όλοι οι συμπαίχτες του, τον ανέδειξαν ως τον πολυτιμότερο παίχτη του ΝΒΑ. Μεγάλη τιμή, μεγάλη επιτυχία για ένα παιδί που ξεκίνησε με όλα τα μείον και τα έκανα συν. Που δεν επέλεξε το ρόλο του κακόμοιρου όταν η ζωή «φαινόταν» να τον βάζει στο περιθώριο. Ο Γιάννης έκανε αυτό για το οποίο αξίζει να ζει κάποιος, να μεταμορφώνει το σκοτάδι σε φως, τις πληγές σε ευλογίες και τα αδιέξοδα σε ευκαιρίες ζωής.
Είναι συγκινητικό και απίστευτα θεραπευτικό να ακούς αυτό το παιδί, να αναφέρεται στο Θεό, με μια απίστευτη σε βάθος δήλωση, «…ευχαριστήσω τον θεό που με ευλόγησε με αυτό το ταλέντο, για να είμαι στη θέση που βρίσκομαι σήμερα. Θέλω να τον ευχαριστήσω που με έβαλε σε αυτή τη θέση. Όλα τα κάνω μέσω αυτού, είμαι απίστευτα ευλογημένος…». Αυτή η δήλωση του Γιάννη, έχει να μας δώσει τα εξής ωφέλιμα για την ζωή μας συμπεράσματα και προτροπές: 
1. Όλοι έχουμε χαρίσματα και δυνατότητες, μένει να τις ανακαλύψουμε. 
2. Ταπεινοφροσύνη δεν σημαίνει να ακυρώνεις με ατιμωτικές εκφράσεις τον εαυτό σου, μα να μπορεί να λες, «Σε ευχαριστώ Θεέ μου για τα δώρα σου…». Να μην νιώθεις άχρηστος αλλά ευλογημένος. 
3. Να θυμόμαστε πάντα στην ζωή μας, ότι δεν είμαστε οι κυρίαρχοι αλλά οι διαχειριστές μιας πραγματικότητας στην οποία μέσα καλούμαστε να εξελιχθούμε. 
4. Η επιτυχία έρχεται μόνο σε εκείνους που δεν φοβήθηκαν την αποτυχία. 
5. Τέλος το χάρισμα είναι μόνο η βάση πάνω στην οποία καλείσαι να δουλέψεις σκληρά για χτίσεις τα όνειρα σου.

23 Ιουν 2019

Σε αντιμετωπίζουν όπως εσύ επέτρεψες...


Μην ξεχνάς ποτέ, ότι στην ζωή σε αντιμετωπίζουν, όπως εσύ επέτρεψες να σε βλέπουν και να σου φέρονται. Άρχισε να μιλάς. Μην φοβάσαι να πεις αυτό που νιώθεις και αισθάνεσαι. Ευγενικά και όμορφα, αρκεί να το πεις. Εάν ο άλλος θυμώσει μαζί σου, δεν είναι δικό σου πρόβλημα. Εσύ πρέπει να είσαι ειλικρινής. Τότε θα δεις, ότι με το καιρό και όσο σθεναρά το υποστηρίζεις, θα αρχίσουν σιγά σιγά να σε σέβονται και εκτιμούν περισσότερο, να σε υπολογίζουν. Και μην φοβάσαι θα δεις, ότι τίποτα κακό δεν θα συμβεί, ούτε θα αναγκαστείς να μαλώσεις με όλους, γιατί στην ουσία εσύ επιτρέπεις και απαγορεύεις συμπεριφορές. Οι άλλοι είναι οι καθρέπτες της δικής σου άποψης για τον εαυτό και την ζωή σου.

18 Ιουν 2019

Το Αγιον Πνεύμα ζει μέσα σου, όταν....


Το Αγιον Πνεύμα ζει μέσα σου αισθάνεσαι χαρά και πληρότητα ζωής, ανεξάρτητα από επιτυχίες και κατορθώματα.
Όταν είσαι χαρούμενη κι ας μην έχεις λύσει όλα τα προβλήματα της ζωής σου. 
Όταν δεν περιμένεις να είναι όλα «τέλεια» για να ζεις τα δώρα και τις δωρεές του Θεού.
Όταν στα μικρά και ασήμαντα βλέπεις τα μεγάλα και θεϊκά. 
Όταν το λίγο το κάνεις πολύ. 

Έχεις το Πνεύμα του Θεού, 
Όταν επιλέγεις να χαμογελάς και να δοξάζεις τον Θεό, σε έναν κόσμο που ξέρει μόνο να παραπονιέται και να ντύνεται στο χρώμα της γρίνιας και της θλίψης.  
Όταν μπορείς στον άλλο να βλέπεις τα χαρίσματα και την ομορφιά της μοναδικότητα του. 
Όταν μπορείς να συγχωρείς και να δίνεις ευκαιρίες στον άλλο, κατανοώντας ότι η απουσία του πονάει περισσότερο από το λάθος που έκανε. 
Όταν η αγάπη δεν είναι απλά μια αρετή ή ηθική επιλογή, αλλά ο τρόπος που βλέπεις και ερμηνεύεις τα πάντα στην ζωή σου. 
Όταν μπορείς να αγαπάς δίχως να μετράς, κρατώντας βερεσέδια. 

Όταν οι επικρίσεις και τα λόγια του κόσμου δεν φτάνουν στην καρδιά σου, γιατί το Πνεύμα του Θεού σου φανερώνει, την ματαιότητα και παροδικότητα, τόσο εκείνων που σε κατηγορούν, όσο κι αυτών που σε χειροκροτούν.
Όταν ελπίζεις εκεί που όλοι σε μοιρολογούν. 
Όταν σηκώνεσαι εκεί που σε είχαν όλοι τελειωμένο. 
Όταν βλέπεις εκεί που οι άλλοι απλά κοιτάζουν. 
Όταν σωπαίνεις εκεί που πάντες φλυαρούν. 

Έχεις το πνεύμα του Θεού, όταν ο πόνος γίνεται εργαλείο εξέλιξης, τα ψυχικά τραύματα και φορτία δύναμη, οι φόβοι δώρα, το κλάμα γέλιο, και όλα τα βάσανα και προβλήματα σου, πύλες που γλυκοκοιτάζουν ουρανό ενώ ακόμη πατάς κόλαση.
Μα κι εαν δεν έχεις τίποτα απο ολα τα παραπάνω, πάλι το Άγιον Πνεύμα είναι Εκείνο που σε φωτίζει να ζητάς το Φως δίχως να απογοητεύεσαι απο το σκοτάδι.
π. λίβυος 

16 Ιουν 2019

Ο ήλιος υπάρχει ακόμη και στην συννεφιά

Το ότι κάναμε ένα λάθος, αστοχήσαμε και αμαρτήσαμε δεν σημαίνει ότι ο Θεός έπαψε να μας αγαπάει ή ότι έφυγε από κοντά μας. Εάν κάποιες ώρες ή μέρες ο ουρανός συννεφιάζει σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ο ήλιος δεν υπάρχει. Εκεί είναι πίσω από τα σύννεφα. Θα εμφανιστεί και πάλι. 
Ο Θεός είναι αγάπη, φως, χαρά και είναι μέσα μας. Ότι κι αν κάναμε, όσο κι πέσαμε ή αμαρτήσαμε, δεν παύει να είμαστε εικόνες δικές Του. Έχουμε μέσα μας την πνοή του. Δεν φεύγει ο Θεός από εμάς, εμείς αποσυντονιζόμαστε. Εκείνος είναι πάντα εκεί, ακόμη και όταν δεν τον νιώθουμε, ακόμη στις πιο μεγάλες αποτυχίες μας. Το γεγονός ότι έχει σύννεφα δεν σημαίνει ότι ο ήλιος έφυγε….

10 Ιουν 2019

"Μας κατατρώει το τίποτα*…"

Θερίζει ο καρκίνος, όπως σε κάθε εποχή και μια σοβαρή ασθένεια.Τις προάλλες μου ανέφεραν πάλι δυο νέους ανθρώπους που έφυγαν από κοντά μας. Και καθημερινά φεύγουν πολλοί. Ωστόσο αναλογίζεται κανείς ότι ο θάνατος μέσα στο απόλυτο μαύρο του έχει και φως. Κοιτάζοντας το αναπόφευκτο του, μπορεί να σε ευεργετήσει, από την άποψη ότι ξυπνά μέσα σου την επιθυμία για ζωή. 
Τόσο εγώ προσωπικά όσο και πολλοί φίλοι και γνωστοί, μετα από μια περιπέτεια υγείας ή κάποιο σοβαρό ατύχημα, επανεκτίμησαν την ζωή στην ολότητα της. Είδαν εκ νέου αυτά που πριν απλά κοιτούσαν. Άλλαξαν τις σάπιες αξίες τους, και αναθεώρησαν την άποψη περί αυτονοήτων. Όχι δεν υπάρχουν αυτονόητα. Είναι απάτη να πιστεύεις κάτι τέτοιο. Όλα τα στήνουμε κάθε μέρα από την αρχή. Κανείς δεν μας υπόσχεται ότι το πρωί θα δούμε ξανά εκείνους που αγαπάμε, αυτά που μας αρέσουν, αυτά που κάνουν όμορφη την ύπαρξη μας. 

Γι’ αυτό όσο μεγαλώνω, πιστεύω ότι το μεγαλύτερο δώρο της ζωής είναι να συνειδητοποιήσουμε την θνητότητα μας. Αυτό δηλαδή στο οποίο επιμένει ο Χριστός. Γιατί; Γιατί αυτή η κατανόηση θα μας ωθήσει στην ζωή. Μονάχα όσοι συνάντησαν τον θάνατο έτρεξαν με ορμή και δίψα προς την ζωή. Το να κοιτάξω κατάματα και με βαθιά αποδοχή την θνητότητα μου, θα γκρεμίσει τις ψεύτικες επιφανειακές αξίες μου. 
Θα καταλάβεις πόσο ανόητο είναι όλη μέρα μετα μανίας να κυνηγάς λεφτά, φήμη, δόξα, και επιβεβαίωση. Στα πιο ανόητα και σάπια θέματα φεύγει η ζωή μας. 

Αναφέρει χαρακτηριστικά ο Mark Manson, «αυτή η αποδοχή του θανάτου μου, η κατανόηση της εύθραυστης φύσης μου, έχει κάνει τα πάντα ευκολότερα -με απάλλαξε από εθισμούς και με βοήθησε να διακρίνω και να αντιμετωπίσω τον εγωισμό μου, όπως επίσης και τα αποδεχθώ την ευθύνη για τα δικά μου προβλήματα- να υποφέρω τους φόβους και τις αβεβαιότητες μου, να δέχομαι τις αποτυχίες μου και να αγκαλιάζω τις απορρίψεις- όλο αυτό το φορτίο έγινε πιο ελαφρύ μέσα από την σκέψη του δικού μου θανάτου. Όσο περισσότερο κοιτάζω μέσα στο σκοτάδι, τόσο πιο φωτεινή γίνεται η ζωή, τόσο πιο ήρεμος γίνεται ο κόσμος, τόσο μικρότερη ασυναίσθητη αντίσταση νιώθω απέναντι σε… οτιδήποτε.» Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι η Ανάσταση του Χριστού, είναι μια βαθιά μεταμόρφωση της ζωής που δεν γνωρίζει θάνατο. 


*(η φράση ανήκει στον Τσαρλς Μπουκόφσι)

6 Ιουν 2019

"Ουρανός" μια νέα πατρίδα...


Ο Χριστός ανελήφθη στους ουρανούς, φανερώνοντας ποια είναι πλέον η θέση του ανθρώπου. Η ανθρώπινη φύση υιοθετείται από τον Θεό. Τώρα γνωρίζουμε οτι η ιστορία του κάθε ανθρώπου δεν τελείώνει στο χώρο και τον χρόνο, στις αισθήσεις και τις νοήσεις, αλλα πέρα απ ολα αυτά, σε κάτι πιο υπαρκτικά αληθινό, στον "ουρανό". 
Η φοβερή όμως εικόνα της σημερινής εορτής, είναι οι νεφέλες που καλύπτουν την ανάληψη του Χριστού. Δηλαδή ο Θεός κρύβει τον ίδιο του τον εαυτό. Δεν θέλει να επιβληθεί αλλά να αναγνωριστεί. Φεύγει και χάνεται, για να τον αναζητήσουμε. Θέλει η σχέση μαζί του να μην είναι νοητικό συμπέρασμα ή αποτέλεσμα μεταφυσικής απειλής και εκφοβισμού, αλλά πράξης ελευθερίας, πίστεως και αγαπητικής εμπιστοσύνης. Γι’ αυτό σήμερα μας κρύβεται για να τον ψάχνουμε αιώνια, με οτι αυτό σημαίνει για την ανάπτυξη της ύπαρξης μας.