23 Μαΐ 2017

Εκεί πριν το τέλος...


Οι πιο ζωντανές προσευχές ειπώθηκαν την ώρα που "πεθαίναμε". Οι μεγαλύτερες αλήθειες την ώρα που νιώσαμε ότι τελείωσαν τα ψέματα. Τα πιο ερωτικά λόγια την ώρα της απόρριψης. Η πιο ζεστή αγκαλιά στο τελευταίο αντίο. " Τα πιο μεγάλα φιλιά δεν έχουν δοθεί στα σκαλιά της εκκλησίας, αλλά στους σταθμούς τρένων»

20 Μαΐ 2017

"Ο άλλος δεν είναι ο θεός σου, αλλά ο άνθρωπός σου"



Παρακολουθείστε το βίντεο από την 5η συνάντηση της Σχολής Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος. Η συνάντηση έγινε  τη Δευτέρα 15 Μαΐου 2017 με  θέμα:
«Ο άλλος δεν είναι ο Θεός σου, αλλά ο άνθρωπός σου. 
Μύθοι και πραγματικότητα γύρω από το γάμο».




19 Μαΐ 2017

Όταν πεινάει η ψυχή παχαίνει το κορμί...


Κοιτούσα το κορμί σου, αυτό που άλλοτε φανέρωνε "αρμονία". Πόσα κιλά χρειάστηκες να βάλεις για να κρύψεις την ευαισθησία σου; Πόσο κιλά για να χαθείς από τα απειλητικά βλέμματα τους; Ποια δίαιτα μπορεί να σε σώσει όταν εσύ τρως για να ξεχνάς την πείνα της καρδιάς σου; Πόση θλίψη κουβαλάς στην ψυχή και πάχυνε τόσο το κορμί;

8 Μαΐ 2017

Κραυγή....


Αυτή Κύριε, αυτή η σιωπή σου πόσο με τυράννησε. Πόσες φορές με εκνεύρισες Κύριε που έμεινες σιωπηλός όταν εγώ χανόμουν σε δρόμους που δεν ήξερα που οδηγούν, σε μονοπάτια που για πρώτη φορά ρακένδυτός περπάτησα. Τότε χρειάστηκε να αμαρτήσω πολλές φορές για να νιώσω ότι "υπάρχω", να αισθανθώ ότι "ζω". Όχι δεν αμαρτάνουν όλοι για την ηδονή, για να κάνουν το κέφι τους και να χαρούν με ψεύτικα αποκαΐδια μιας φωτιάς που ποτέ δεν άναψε μέσα τους. 
Υπάρχουν κι εκείνες οι ταλαίπωρες και αναγκεμένες ψυχές, που κάθε μέρα παλεύουν να κρατηθούν στην ζωή ένα βήμα μόλις πριν τον θάνατο και την ολική έκλειψη του βλέμματος τους.
Υπάρχουν κι αυτοί που η ζωή τους δυσκολεύει αφάνταστα και τα μεταξωτά σωθικά τους σκίζονται εύκολα στα σκληρά βλέμματα του κόσμου. Όλοι εκείνοι που οι μέρες και οι νύχτες τους ξέγνοιαστες δεν είναι, κι ας πρέπει να γελούν για να καλύψουν τα ανείπωτα δάκρυα τους. Μια στιγμή μονάχα εάν αφήσουν να φανεί το δράμα της ψυχής τους θα χαθεί μονομιάς όλο το μπλε της γης.
Τέτοιες στιγμές Χριστέ σε φώναξα με ότι φωνή μου είχε απομείνει. Μα η σιωπή σου με ράγισε, κι ας ήξερα στα βάθη της ψυχής μου, ότι είσαι εκεί. Δεν έφτανε όμως αυτό για να σωπάσει ο καημός μου. Ξέρεις καλά εσύ Χριστέ μου, δεν ήταν άπιστοι, προδότες και εχθροί, όσο δεν άντεξαν σε αυτή την σιωπή και χάθηκαν στους λογισμούς τους. Τα πιο αδύναμα δικά σου ήταν παιδιά, που κύρτωσαν οι αντοχές τους στην απουσία Σου. Αυτό φοβάμαι κι εγώ, εκείνες τις ώρες που φρικτά μου λείπεις μην χαθώ και ξενιτέψω από την πίστη.
Μα ύστερα πάλι στον κήπο της Γεθσημανής σε σκέφτομαι εκείνο το φρικτό το βράδυ που επίμονα ζητούσες την συντροφιά των μαθητών. Τα δάκρυα και τους ιδρώτες συλλογιέμαι, τον φόβο και την αγωνία σου, κι αυτό το μαρτύριο που ζήτησες από τον Θεό να σε απαλλάξει. Κι όμως στο τέλος έκανες αυτό που ήθελε Εκείνος.
Αυτή είναι η ελπίδα μου, ότι ενώ πιστεύω δεν με εμποδίζεις να αμφιβάλω, να ρωτώ, να ψάχνω να σε βρω κομματιασμένος. Είναι του έρωτα καμώματα κι αυτά, να φεύγω σαν δεν μου μιλάς. Να χάνομαι στην απουσία σου, κι όταν αργείς τα βράδια να μην κοιμάμαι….. Κι είναι κάτι νύχτες Κύριε που αργούν πολύ να ξημερώσουν…

2 Μαΐ 2017

Η χαρά δεν είναι αμαρτία...


Η χαρά δεν είναι αμαρτία, ματούσκα(μητερούλα στα ρωσικά), διώχνει τη λύπη και όπως γνωρίζετε η λύπη προκαλεί απογοήτευση που είναι ο, τι χειρότερο διότι κάνει τα πάντα να επιστρέφουν μέσα σου. Το να λες μια γλυκιά κουβέντα, ένα καλό λόγο, ακόμα και κάτι χαρωπό έτσι που καθένας να γεμίζει μέσα του με χαρά μπροστά στο πρόσωπο του Κυρίου και να μην απογοητεύεται, αυτό ματούσκα δεν είναι αμαρτία. 



(Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ)

24 Απρ 2017

Ένα ευχαριστώ...




Θα ήθελε και δημόσια να ευχαριστήσω τους αδελφούς από Βουλγαρία και Ρουμανία που με δική τους πρωτοβουλία και χαρά μεταφράζουν βιβλία, κείμενα και ομιλίες μου στις όμορφες γλώσσες τους. Εύχομαι ο Χριστός να ευλογεί και να ομορφαίνει την ζωή τους.

π.λίβυος 

https://www.facebook.com/%D0%A1%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D1%86%D0%B0-%D0%B7%D0%B0-%D0%BE%D1%82%D0%B5%D1%86-%D0%A5%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%BC%D0%BF%D0%BE%D1%81-%D0%9F%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D0%B4%D0%BE%D0%BF%D1%83%D0%BB%D0%BE%D1%81-588684994668022/

23 Απρ 2017

Η πίστη είναι σχέση...



Εάν νομίζουμε ότι το να πιστεύεις στο Θεό σημαίνει να έχεις μια αταλάντευτη απόλυτη κι ακυμάτιστη πεποίθηση είμαστε γελασμένοι. Η πίστη δεν είναι ιδεολογία, ούτε ζητά υποταγή σε αρχές και συστήματα σκέψης. Άλλωστε αυτή η ιδεολογικοποίηση της ζωής «μυρίζει ανθρώπινο αίμα». Πίστη στον Θεό σημαίνει εμπιστοσύνη, άφημα. Πίστη σημαίνει περιπέτεια σχέσεως με ατελείωτα σκαμπανεβάσματα. «Πίστη σημαίνει να κραυγάζω στην Χριστό: «βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ» και «πρόσθες μοι πίστιν». Πίστη σημαίνει να αντέχω την σιωπή του Θεού δίχως να ραγίζουν οι ελπίδες μου, να παγώνει το κορμί μου στα πατώμα της θλίψης κοιτώνας νοσταλγικά το ξημέρωμα. 
Το γεγονός ότι εμπιστεύομαι κάποιον δεν αναιρεί την αμφιβολία ή την δυσπιστία, ακόμη και τον προβληματισμό απέναντι σε επιλογές και αποφάσεις του αγαπημένου προσώπου. Μπορώ να διαφωνώ και συγχρόνως να αγαπώ, να φοβάμαι και να εμπιστεύομαι, να χάνομαι και ν΄ ανασταίνομαι. Αυτό είναι ζωή. Αυτό σημαίνει σχέση. Μα κι αυτό σημαίνει πίστη. Όπως έλεγε ο Βλ.Πασκάλ: «Μια πίστη που δεν αμφιβάλλει είναι πεθαμένη πίστη». Πίστη στο Θεό σημαίνει να εμπιστεύομαι την στιγμή που αμφιβάλω…..

π. λίβυος 

15 Απρ 2017

Λίγο πριν την Ανάσταση...


Είναι κάτι ψυχές που σήμερα το βράδυ δεν θα κατέβουν από τον Σταυρό. Που δεν μπορούν να συμμεριστούν την χαρά της Αναστάσεως. Θέλουν μα δεν σκάει το γέλιο στα χείλη τους. Σ' αυτούς λοιπόν θέλω να πω, οτι όλοι μας έχουμε περάσει παρόμοιες αν όχι και ίδιες καταστάσεις. Τότε που όλα μύριζαν κόλαση και δυσκολευόμασταν να βρούμε το άρωμα του παραδείσου, να αναπνεύσουν άνοιξη τα μέσα μας. Τότε που ο πόνος σαν βαθύ πέπλο κύκλωνε την ψυχή και η χαρά των πολλών μας κούραζε. Είναι οι στιγμές αυτές που λες, μακάρι να ερχόταν ένας να μου πει, οτι κι αυτός πονάει, να μοιάσουμε, να μιλήσουμε, να συνεννοηθούμε, να μην νιώθω μόνος σε αυτό το σκοτάδι.
Όμως ένα πράγμα δεν πρέπει να ξεχνάμε και να είμαστε βέβαιοι γι αυτό, ότι ο Σταυρός θα γίνει Ανάσταση. Θα έρθει η μέρα που θα γελάσουμε πάλι και θα χαρούμε. Τώρα μοιάζει μακρινό, αλλά θα γίνει, να το θυμάστε. Η Ανάσταση του Χριστού είναι η νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο. Ο θάνατος, και το κακό σήμερα δέχονται πλήγμα αφού η παντοδυναμία τους, η απειλή τους τερματίζει. Πλέον και στα πιο βαθιά σκοτάδια εισήλθε το Φως. Και στις πιο δύσκολες στιγμές φάνηκε η ελπίδα. Εκεί που όλα μοιάζουν νεκρά χωρά ξανά η ζωή, το νόημα, η ανάσταση. Μετα Χριστό τίποτε πλέον, δεν μπορεί να νικήσει την ζωή. Οσο, μα όσο κι αν αργεί, θα ξημερώσει.....




13 Απρ 2017

Ένα φιλί γεμάτο προδοσία....




Ο Ιούδας προδίδει με φιλί, γιατί ποτέ δεν κατάλαβε τι σημαίνει αγάπη. Φιλάει προδοτικά γιατί ποτέ η καρδιά του δεν σαρκώθηκε στα χείλη του. Είχε μπερδέψει μέσα του, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι από εμάς, την αγάπη με την ανάγκη, τον πόθο με το πάθος και τον έρωτα με την συνδιαλλαγή. Όταν φιλάς κοινωνάς την ζωή σου με την ζωή κάποιου άλλου που επέλεξες να ακολουθήσεις και να παραδοθείς δίχως κρατούμενα και βερεσέδια. Ο Ιούδας δεν μπορεί να το πράξει γιατί για εκείνον η αγάπη είναι ανάγκη. Η σχέση στόχος και η μαθητεία ρόλος. Όλα μετρήσιμα και υπολογίσιμα, δηλαδή άοσμα και νεκρά.
Τις περισσότερες φορές δεν αγαπάμε τον άλλο γι αυτό που είναι, μα για εκείνο που εμείς θα θέλαμε να είναι. Γι αυτό ο Ιούδας όταν νιώθει ότι δεν ικανοποιούνται οι εγωτικές επιδιώξεις και ναρκισσιστικές επιθυμίες του, προδίδει τον Χριστό με ένα φιλί. Έτσι για να θυμόμαστε ότι η προδοσία φιλάει «υπέροχα». Αχ και να ξέραμε πόσοι μας πρόδωσαν με ένα φιλί. Πόσοι την ώρα που μας φιλούσαν μας μισούσαν, και την ώρα που μας αγκάλιαζαν μας φυλάκιζαν.

12 Απρ 2017

Όταν η πόρνη αγιάζει κι ο μαθητής προδίδει...


Μονάχα μια κατηγορία ανθρώπων δεν μπορεί να νιώσει την ταπείνωση και την μετάνοια της πόρνης γυναικός, μα και την μεγάλη άνευ προϋποθέσεων αγάπη του Θεού. Κι αυτοί δυστυχώς από την εποχή του Χριστού μέχρι και σήμερα είναι οι λεγόμενοι «θρησκευόμενοι». Ας μην ξεχνάμε ότι η πόρνη μετανοεί και ο μαθητής προδίδει. Είναι μια μεγάλη αλήθεια της ζωής, ότι συνήθως αυτοί που βρίσκονται κοντά μας, όχι μόνο δεν μας κατανοούν αλλά πολλές φορές μας προδίδουν με χυδαίο τρόπο...
..Η ίδια καρδιά που είχε την τόλμη και το θράσος της αμαρτίας ή ίδια έχει την ορμή και την δίψα της μετάνοιας.
Γιατί όταν ζεις μπορείς να πέσεις αλλά και να σηκωθείς. Όταν όμως είσαι νεκρός η διαρκής πτώσης σου, φαίνεται ύπνος και μακαριότητα. Τότε προσποιείσαι τον «ενάρετο» με ασυνείδητο σκοπό, να καλύψεις τον φόβο και την ενοχή σου μπροστά στην ζωή. Τότε υποτάσσεσαι στο νόμο ώστε ποτέ να μην γευθείς την Χάρι που ζητά ελευθερία, αλήθεια, ειλικρίνεια, πρόσωπο να συνδιαλέγει και καρδιά να αγαπηθεί.
Γι αυτό μην απορείτε όταν μεγάλοι αμαρτωλοί μεταμορφώνονται σε μεγάλους αγίους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, ναι έκαναν λάθος χρήση της θελήσεως, της επιθυμίας και των παθών τους, αλλά δεν κρύφτηκαν από την ζωή, ούτε πίστεψαν στην τελειότητα τους, πολλώ δε μάλλον δε κατήργησαν την καρδιά που ο Θεός έθεσε στα στήθη της υπάρξεως τους, έτσι ώστε να εφαρμόζεται σε αυτούς, το «Ει έχεις καρδίαν δύνασαι σωθήναι ..»

*απο το βιβλίο, "Κάθε τέλος μια αρχή...."