27 Σεπ 2010

Διώχνεις την ώρα να πάει πού;



Λουδοβίκος Ανωγείων


Ακούω κάποιους στο καφενείο που προσπαθούν να «σκοτώσουν» την ώρα τους και με απελπίζει. Διώχνεις την ώρα να πάει πού; Την επόμενη ώρα πάλι μπροστά σου θα την βρεις! Είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε στον τόπο που γεννηθήκαμε, στον ήχο μας, στις αναμνήσεις μας και με όλα αυτά να γεμίζουμε και να μεγαλώνουμε το χρόνο της καθημερινότητάς μας. Ο χρόνος δεν μετριέται με το ρολόι, μετριέται και με ύψος και με φάρδος και με πυκνότητα και με αραιότητα και με συναίσθημα και με ταχύτητες άλλες. Πιστεύω ότι μπορούμε -αν ζούμε την καθημερινότητα στην οποία μας έταξε η φύση ή ο Θεός- όταν φεύγουμε από δω να μην είμαστε λυπημένοι αλλά να φεύγουμε με χαρά.

9 σχόλια:

Διαβάτης είπε...

Κάθε λεπτό και ώρα που φεύγει , λιγοστεύει και ο χρόνος της επίγειας ζωής μας με αυτό το λεπτό και αυτή την ώρα !
Είμαστε έτοιμοι γι΄ αυτό το πλησίασμα στην αιωνιότητα ; ...
Αναρωτιέμαι πολλές φορές ...

Την ευχούλα σας , πατερούλη .

Σαλογραια είπε...

Πολύ καλό το ερωτημα, και η φωτό μου άρεσε ιδιαίτερα...

Με τα φτερά της ψυχής είπε...

Γεια σας,χαίρομαι πολύ για την επιστροφή σας,να είστε καλά,καλό χειμώνα!
Υπάρχουν άνθρωποι που βαριούνται,που φοβούνται να ζήσουν κι έτσι απλά υπάρχουν μέσα από το τίποτα.Δεν ζουν το τώρα,τη στιγμή.

Το παρόν είναι σημείο της αιωνιότητας,είναι το δώρο της αγάπης του Θεού στον κάθε άνθρωπο.

Ανώνυμος είπε...

Πολύ ωραίο κείμενο...

Άστρια είπε...

Πόσες έννοιες για τον χρόνο και το "μέτρημά" του σε ένα τόσο μικρό κείμενο!
Και δεν είναι άραγε όλος ο χρόνος μας οι μικρές ή μεγάλες στιγμές που αθροίζονται και καθορίζουν το πέρασμά μας από τη ζωή;

Καλό βράδυ
Καλή δύναμη!

π.Λίβυος είπε...

Την αγάπη μου και την καλημέρα μου από το Άγιον Όρος!!!!!

Διαβάτης είπε...

Τότε να εύχεσθε και για μας πάτερ Λίβυε , εκεί όπου η Παρουσία Της Γλυκειάς μας Παναγιάς είναι τόσο αισθητή ...

Την ευχή σας.

ηλιογράφος είπε...

Πολύ σπουδαία η τελευταία πρόταση.

π.Λίβυος είπε...

@Διαβάτης
Καλημέρα!!!


@ηλιογράφος
Γεια σου Γιώργο μου!!!!