1 Οκτ 2016

Περί ευαισθησίας...


  • Ορισμένα που έγραψα στο facebook, τις τελευταίες μέρες γύρω από την ευαισθησία.

  • Αυτός ο κόσμος ποτέ δεν φιλοξένησε έναν ευαίσθητο άνθρωπο ή τον τρέλανε ή τον σταύρωσε…
  • Κρύψε καλά μες στα στήθη σου αυτή την όμορφη γλυκιά ευαισθησία. Πράγμα σπάνιο και θεϊκό. Μάτι να μην την δει, μήτε χέρι να αγγίξει πάνω της, γιατί όταν μεταξωτοί άνθρωποι αγκαλιάζονται από τραχιά και σκληρά χέρια, το μόνο που μένει είναι πληγές αιμορροούσες..
  • Ύβρεις, απειλές, συκοφαντίες, ψέματα, παρανοήσεις κι όλα αυτά κτισμένα πάνω στην καλοσύνη και την ευαισθησία σου. Και εσύ που πίστεψες στην ανθρωπιά τους; Μένεις να σηκώνεις τον σταυρό της αγάπης, να είσαι «ξένος» στους άλλοτε φίλους σου και «εχθρός» σε εκείνους που κάποτε έσωσες από την κόλαση…
  • Το να είσαι ενάρετος δεν σημαίνει να είσαι δειλός. Το λάθος είναι ζωή, η δειλία θάνατος…


π.λίβυος

3 σχόλια:

ευλογειτε είπε...

*...¨ή τον άγιασε' "τίποτε δεν πάει χαμένο στην χαμένη μας ζωή"!!

*... γρήγορα στον ιατρό των ψυχών και των σωμάτων ημών'πώς αλλιώς θα Τον αναζητούσαμε επειγόντως, ανελλειπώς και επιμόνως!;Πάτερ...σας αναζητούν ...στη θέση Του!!!

*Πού πίστεψες;στην ανθρωπιά τους...!!μάλλον στην προβειά τους, απλά απαιτείται σε όλα νοήμων καρδία( πρόληψη για να αποφεύγεται η καταστολή από την προσβολή'περαστικά μας!)

*Τί λέμε, πάτερ μου υπερευαίσθητε,δεν λέμε "κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό";Τυχαίο;
Βαρύ το συναισθηματικό μέρος, ωστόσο υποφερτό, όχι από σένα αλλά από Εκείνον που σου έδειξε τον δρόμο και σε περιμένει-απαιτεί να μας τον θυμίζεις!

*Ενάρετος σημαίνει μάχιμος...χωρίς δόλο!
Όσο για το λάθος είναι καμπύλη, κάμψη, ύφεση, στάση, ατονία, αθυμία, αλλά και τίναγμα προς τα πάνω, όταν δεν το βάζεις κάτω!!

Πάτερ μου, θα χαιρόμουν να σας γνωρίσω από κοντά για να ψηλαφίσω τα "παράξενα" και ωφέλιμα της καρδιάς που σκέφτεται όπως οι ποιητές, φτάνει να είστε έτοιμος για κάθε ενδεχόμενο και μη αναμενόμενο, όπως τα παραπάνω που σας έγραψα'θα χαιρόμουν!!

χαραλαμπος-lampos παπαθωμας-papathomas είπε...

θελει αρετη και τολμη η ελευθερια

Ανώνυμος είπε...

Περί ευαισθησίας...

Εξαγίασε δια της θυσίας και απόλυτης αυταπαρνήσεως - Σοι Κύριε - την ευαισθησία σου, κι έτσι κανείς δεν θα μπορέσει πια να σε πληγώσει, διότι τότε θα τους αγαπάς όλους αληθινά.

Όλα τ'άλλα, αυταπάτες.