12 Δεκ 2017

Το διψώ της λύτρωσης...


Σαν ανέβεις στο Σταυρό κάθε ψέμα χάνεται, κάθε αυταπάτη σκορπίζει, σκόνη οι νίκες και τα κατορθώματα σου καπνός. Στον ανήφορο ακολουθούν λίγοι. Ούτε ο εαυτός σου, δεν θα θέλει να έρθει μαζί σου. Τόση μοναξιά δεν ένιωσες ποτέ. Μήτε όμως και τόση πείνα και δίψα για λύτρωση. Σαν ακουστεί στα χείλη σου, μα πιότερο μες στην καρδιά σου, αυτό το Διψώ του Χριστού στο Γολγοθά επάνω, τότε μονάχα θα σπάσει το μνήμα της καρδιάς σου και θα μυρίσει ανάσταση…

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ο Σταυρος ειναι επιλογη, νομιζω. Πως μπορουμε να κανουμε την πιο σωστη επιλογη για μας τους ιδιους? Γιατι, αυτη η επιλογη ειναι νομιζω εφ ορου ζωης και αν δεν το καταλαβαινουμε εξ αρχης.

Γιαννης είπε...

Πατερα Χαραλαμπε,
Με λιγα λογια τα ειπατε ολα... Ναι η αδικια, η υποκρισια, το ψεμμα, η αλαζονεια,ο εγωισμος ειναι πολυ ισχυροι οπως και οι αλυσιδες που κρατουν αλυσοδεμενες τις καρδιες μας στο κελλι του διαβολου! Διψω για αγαπη κ αληθεια! Διψω για γαληνη! Και ποσοι αλλοι, οσο και εγω, αναζητουν την αναγεννηση τους; Να πεταξουν τα ρουχα τους οπως ο αγιος Φραγκισκος της Ασσιζης, και να ζησουν εν Χριστω! Να τρεμει ολο τους το σωμα, οχι απο φοβο, αλλα απο αγαπη, αληθεια, πιστη για τον Ιησου! Λυτρωση μεσω προσευχης!! Να δωσουν αγαπη διχως ορια με μια καρδια διχως συνορα!! Να γαληνεψει η ψυχη, να σπασουν οι αλυσιδες, να δουμε το φως που φερνει την Ζωη!

Ιωάννης Κ. είπε...

Εκείνος, διψάει τον καθένα μας. Ελάχιστοι από εμάς όμως διψούν Εκείνον. Διψούν μόνο, τα του Χριστού...

Εκείνοι που διψούν πραγματικά Εκείνον, είναι αυτοί που έχουν συνειδητοποιήσει ότι μόνο εγκάρδια αποδοχή του προσωπικού τους σταυρού είναι η προσφορά τους στο σωτήριο έργο Του. Όλα τ'άλλα, είναι δικά Του!...

Ανώνυμος είπε...

Κι αν διψάς,διψάς και τίποτα δε φαίνεται στον ορίζοντα; ;

Ιωάννης Κ. είπε...

Αν δίψας και δεν φαίνεται τίποτα στον ορίζοντα, τότε,

ζήτησε με πόθο, επιμονή και υπομονή στην προσευχή σου να σου χαρίσει να Τον αγαπήσεις.

Σε διαβεβαιώνω ότι το αίτημά σου, αν είναι εκ καρδίας, οπωσδήποτε θα εκπληρωθεί και θα εκπληρώνεται αέναα!...