4 Σεπ 2019

Προσωπεία αποκρουστικά...


Για σκεφτείτε να μην είχαμε τίποτα να κρύψουμε πόσο ευτυχισμένοι θα είμαστε; Φοβόμαστε μήπως πληγώσουμε και πληγωθούμε, δεν λέμε αυτό που νιώθουμε και αισθανόμαστε, αποφεύγουμε τα οδυνηρά συναισθήματα, και έτσι αρρωσταίνουμε, αφού αναγκαζόμαστε να καταπίνουμε αμάσητα όλα εκείνα που μας ενοχλούν. 
Κυρίως όμως ο φόβος μας είναι μήπως οι άλλοι, ανακαλύψουν ποιοι είμαστε και όχι ποιοι φαινόμαστε πως είμαστε. Πανικός απέναντι στην αποκάλυψη της πραγματικότητας μας. 
Ο Χριστός επάνω στο Όρος Θαβώρ, την ημέρα της μεταμορφώσεως του, φανερώνει το πραγματικό του πρόσωπο και κανείς δεν θέλει να φύγει από κοντά του. 
Αλήθεια, εάν εμείς φανερώσουμε το πραγματικό πρόσωπο μας, πέρα από τους ρόλους και τις μάσκες που φοράμε καθημερινά, πόσοι θα ήθελαν να μείνουν μαζί μας; Είναι σίγουρο ότι αυτοί που τώρα είναι δίπλα μας θα παραμείνουν; Και ξέρετε εκείνο που τρομάζει δεν είναι η αμαρτία αλλά η υποκρισία. Ο αμαρτωλός, ο αδύναμος και ραγισμένος άνθρωπος, είναι συμπαθής, αγαπητός πολλές φορές φωτεινός μέσα στα τραύματα του. Εκείνος που είναι αποκρουστικός, είναι ο ψεύτης και υποκριτής. Αυτός που την κακία του την βαπτίζει αρετή και ζητά ή επιβάλει σε όλους να υποκλίνονται στο ψέμα του.

2 σχόλια:

ευλογειτε είπε...

καταπίνουμε αμάσητα όλα εκείνα που μας ενοχλούν.
Μου συμβαίνει μερικές φορές κι εδώ!

Εκείνος που είναι αποκρουστικός, είναι ο ψεύτης και υποκριτής.
-αυτουνού ποια στάση του πρέπει?
και πιος θα τον βαπτίσει υποκριτή,
όταν όλα,μα όλα έχουν τον "αέρα"
αυτής της πνευματικής άπνοιας?

Το Φως , το θέλημά Του, η σοφία Του,
μεταμορφώνει,
κάνοντας πέρα θεωρίες,στιχάκια
και προπαντός πλεκτάνες,
που π α ρ α μ ο ρ φ ώ ν ο υ ν
τα προσωπα!
ΦΕΥ!

Γιάννης είπε...

Ο Χριστός κατηγόρησε τους Φαρισαιους ως "υποκριτές και φωλιά εχιδνων". Ήταν ο Χριστός...
Εμείς πως μπορούμε να αναγνωρίσουμε, να κρίνουμε και να κατακρίνουμε έναν άνθρωπο; Με ποιο δικαίωμα; Συνήθως δε, αυτοί οι άνθρωποι δείχνουν καλοί κι ευγενικοί, καλοί ακροατές και καλοί σύμβουλοι αποκρύπτοντας με έξυπνο και πανούργο τρόπο την ωφελιμιστική προσήλωση στον εγωισμο τους.
Κουράστηκα να συναντώ τέτοιους ανθρώπους που αγνοούν τις λέξεις δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, αγάπη!
Όχι, αρνούμαι να τα βάλω όλους και ολα σε ένα τσουβάλι και να παραδοθω!
Σας ευχαριστώ Π. Χαράλαμπε!