11 Σεπ 2019

Με τα πρόβλημα ζούμε κοιτώντας την Ανάσταση...


Στην ζωή μετα από αρκετές μάχες με το εαυτό μας, τους άλλους και τον ίδιο το Θεό, θα καταλάβουμε ότι κάποια προβλήματα αλλάζουν, μερικά πολύ λίγο και ορισμένα καθόλου. Αυτά τα τελευταία, που είναι και εκείνα που μας παιδεύουν περισσότερο, θα χρειαστεί να τα αποδεχθούμε, να τα αγκαλιάζουμε και να μάθουμε να ζούμε μαζί τους. 
Πιστέψτε με δεν είναι καθόλου απλό, και δεν θα γίνει εξ αρχής με χαμόγελο και χαρές. Καθ’ άλλο. Θα προηγηθεί φόβος, άρνηση, αμέτρητες προσπάθειες άρνησης και αλλαγής, γεμάτες πόνο και αγωνία μέχρι να έρθει η ώρα της συνειδητοποίησης, «θα πρέπει να μάθω να ζω με τον σταυρό μου…». Άλλωστε Ανάσταση προσδοκά μονάχα εκείνος που είναι σταυρωμένος. Η ανάσταση προϋποθέτει σταυρό και στην ζωή αυτή δεν γνώρισα κανένα άνθρωπο που να μην ανέβηκε στο Γολγοθά. 
Μην κάνετε το λάθος, να συγκρίνεται και να μετράτε με ανθρώπινες λογικές μεζούρες αυτό που σας συμβαίνει. Ειλικρινά δεν βγαίνει πάντοτε νόημα και ούτε ερμηνεύονται όλα, με τα δικά μας μέτρα και αντιλήψεις. Σε ότι μας ξεπερνάει πρέπει να μάθουμε να αφηνόμαστε. Δηλαδή να εμπιστευόμαστε τον Θεό και την ροή της ζωής. 
Για να είμαι ειλικρινής με αρκετά από τα προβλήματα μας, θα περάσουμε όλη τη ζωή μας παρέα. Θα συγκατοικήσουμε. Οπότε ας κοιτάξουμε τουλάχιστον να περάσουμε ωραία. Άλλωστε εκείνοι που έζησαν χαρούμενοι δεν είχαν λύσει όλα τα προβλήματα τους, απλά είχαν πάρει την απόφαση να μην αφήσουν το σταυρό να κρύψει την ανάσταση.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πως και ποτε γινεται μαχη με τον Θεο;

ευλογειτε είπε...

Να ποιος είναι ο κινητήριος μοχλός
για να σηκώσει κανείς τον σταυρό του!
Είναι πάντα επίκαιρος ,μόνιμος και αληθινός!
Το λέει ο π.λίβυος
με τα λόγια του:
"Προσπαθώ με τις ελλειμματικές δυνάμεις μου, να εφαρμόσω τις εντολές του Θεού, όχι γιατί φοβάμαι αλλά γιατί αγαπώ. Όχι γιατί θέλω τον παράδεισο του, αλλά Εκείνον. Κι όπως έλεγε ο Άγιος Πορφύριος, "εγώ θέλω τον Χριστό ακόμη και στην κόλαση". Αυτό είναι το υγιές χριστιανικό φρόνημα. Ο παράδεισος και η Βασιλεία Του Θεού, είναι το αποτέλεσμα μιας σχέσης και όχι ενός επιτεύγματός."

Ανώνυμος είπε...

Μέχρι πρότεινος η αποδοχή μιας τέτοιας αλήθειας μου φαινόταν αδιανόητη.. τώρα πια μοιάζει αναπόφευκτη.